Dobór sieci do rzeki wymaga innego podejścia niż w wodach stojących. O skuteczności sieci rybackiej decyduje tu przede wszystkim nurt, zmienna głębokość oraz kierunkowe przemieszczanie się ryb. Rzeka narzuca sieci określony sposób pracy – musi ona pozostać stabilna, czytelna dla ryby i odporna na obciążenia dynamiczne.
Rzeka jako środowisko połowowe
Rzeki charakteryzują się:
- ruchem wody o zmiennej prędkości,
- nieregularnym dnem z rynnami i wypłyceniami,
- zmiennym poziomem wody,
- wyraźnymi szlakami migracji ryb.
W takich warunkach środowisko wodne oddziałuje na sieć znacznie silniej niż w jeziorze czy stawie. Sieć źle dobrana będzie unoszona przez nurt, skręcana lub przemieszczana, co obniża jej skuteczność i trwałość.
Jak dobrać sieć do rzeki – najważniejsze kryteria
Prędkość nurtu
Im silniejszy prąd, tym większe wymagania wobec stabilności sieci. W rzekach o szybkim nurcie sieć musi być:
- odpowiednio dociążona,
- możliwie prosta w formie,
- pozbawiona nadmiaru luzu tkaniny.
Zbyt lekka sieć będzie „płynąć”, a zbyt rozbudowana stawia nadmierny opór i łatwo ulega deformacji.
Głębokość i zmienność dna
Rzeki rzadko mają jednolitą głębokość. Dlatego konstrukcja sieci powinna umożliwiać pracę zarówno przy dnie, jak i w jego pobliżu, bez ryzyka podwieszania się nad rynnami czy zaczepami.
W praktyce oznacza to:
- umiarkowaną wysokość sieci,
- stabilną dolną linkę,
- elastyczne dopasowanie do profilu dna.
Kierunek ruchu ryb
W rzekach ryby poruszają się głównie wzdłuż nurtu lub pod prąd. Skuteczna sieć rybacka nie „goni” ryby, lecz przecina jej drogę przemieszczania się. Z tego powodu sieci w rzekach ustawia się zwykle poprzecznie lub skośnie do nurtu, a nie równolegle.
Oczko sieci w warunkach rzecznych
Oczko sieci w rzece musi spełniać dwa zadania jednocześnie:
- zapewnić selektywność połowu,
- nie powodować nadmiernego oporu w nurcie.
Drobne oczka szybko zapychają się niesionymi przez wodę zanieczyszczeniami, liśćmi i roślinnością. W rzekach częściej stosuje się więc oczka umiarkowane lub większe, dostosowane do dominujących gatunków i ich wielkości.
Parametry techniczne kluczowe w rzece
W rzekach parametry techniczne sieci mają szczególne znaczenie, ponieważ pracuje ona w sposób ciągły pod obciążeniem nurtu. Najważniejsze z nich to:
- wytrzymałość przędzy na rozciąganie,
- odporność na ścieranie o dno i przeszkody,
- właściwy balans między obciążeniem a wyporem.
Sieć rzeczna powinna być trwała i stabilna, nawet jeśli oznacza to większą masę i mniejszą „lekkość” pracy niż w wodach stojących.
Jakimi sieciami można łowić w rzece?
Wontony
To jedne z najczęściej stosowanych narzędzi połowowych w rzekach. Wykorzystują naturalne wędrówki ryb i ustawiane są na ich trasach przemieszczania. W rzekach wymagają precyzyjnego obciążenia i zakotwiczenia, aby nie były znoszone przez nurt.
Drygawice
Sprawdzają się w wolniejszych odcinkach rzek, starorzeczach i przy strefach roślinności. Dzięki swojej budowie są mniej podatne na wpływ nurtu i pozwalają na selektywny połów większych osobników.
Żaki
Stosowane są punktowo – przy ujściach, przewężeniach, kanałach i odpływach. Dobrze funkcjonują w rzekach jako narzędzia długotrwałe, ustawiane na szlakach migracyjnych.
Sieci ciągnione
W rzekach mają zastosowanie ograniczone. Mogą być używane jedynie w szerokich, spokojnych odcinkach o wyrównanym dnie i słabym nurcie. W większości rzek ich użycie jest technicznie trudne i wymaga bardzo dobrych warunków.
Sezonowość a dobór sieci do rzeki
Rzeka zmienia się dynamicznie w ciągu roku. Wysokie stany wody, wezbrania i spadki poziomu wpływają na rozmieszczenie ryb oraz sposób pracy sieci. Dobrze dobrana sieć do rzeki powinna uwzględniać:
- okres migracji,
- zmiany prędkości nurtu,
- sezonowe nagromadzenie rumowiska i roślin.
Stały monitoring warunków jest w rzekach ważniejszy niż w jakimkolwiek innym typie akwenu.
